احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

857

دائرة المعارف گياه درمانى ايران

سفيد ، شكر سفيد . 6 ) افزودن مواد شيميايى به مواد خوراكى . بهتر است بدانيد كه غذاها و خوراك‌هايى كه در كارخانه‌هاى صنعتى تهيه و توليد مىشوند در اين روزگار به صورت خطر بزرگى درآمده‌اند كه تندرستى انسان را تهديد مىكنند و اين خطر بزرگ‌تر در موادى نهفته است كه ممكن است سالم نباشند و به جاى مواد سالم به مصرف‌كننده تحميل شوند . در بدن هريك از كسانى كه حساسيت دارند يك اندام هدف وجود دارد كه گاه‌وبيگاه تحت تأثير عامل ويژه‌اى قرار مىگيرد و باعث مىشود واكنش‌هاى ويژه‌اى در شخص پديد آيد . اين اندام هدف ممكن است در يك بخش كوچك از پوست يا در يكى از شش‌ها باشد و يا در لايه‌ى داخلى بينى ( مخاط ) و حتى در ناحيه‌اى از مخ كه باعث ايجاد واكنش در ماهيچه‌هاى آن شود كه به صورت حمله‌ى صرع بروز خواهد كرد . حساسيت به يك يا چند نوع غذاى مورد علاقه و دوست‌داشتنى كه مكرر تكرار مىشود : اين حساسيت‌ها از نوع حساسيت پنهان مىباشند به‌طورىكه مصرف‌كننده بعد از مصرف آن به نوعى احساس خوشايند دست مىيابد و از آنچه مصرف كرده است لذت مىبرد و درصدد است كه دست‌كم روزى يك‌بار آن را مصرف كند . افرادى كه به اين نوع حساسيت پنهان گرفتارند اگر آنچه را مىخواهند ، به دست نياورند حالت خمارى به آن‌ها دست مىدهد و آن خمارى در آن‌ها به مدت 1 تا 3 روز ادامه خواهد داشت ، ولى به تدريج از شدت آن كاسته شده و بيمار در پايان اين مدت احساس بهبود يا خوشنودى خواهد كرد . در اين مدت فرد ممكن است در جستجوى ماده‌اى برآيد كه جانشين ماده‌ى حساسيت‌زا كند . بيمار يك حالت خمارى را تجربه مىكند و در اين دوران كوتاه احتمالا نشانه‌هايى از قبيل : سردرد ، افسردگى ، آب‌ريزش بينى ، بىحوصلگى يا خشمناك بودن بروز مىكند كه كم‌كم از بين خواهد رفت . اين علايم نشانه‌ى ترك اعتياد به ماده‌ى حساسيت‌زا يا پاك شدن از حساسيت پنهان است . هرگاه كسى به غذا يا خوراك مخصوصى عادت كند هر لحظه ممكن است به آن ميل پيدا كند . بسيارى از مردم به شيرينىها ، قهوه ، چاى ، نوشابه‌هاى كولادار و . . . عادت كرده‌اند و نسبت به آن حساسيت پنهان دارند ؛ يعنى بسيارى از بيمارىهاى مردم به خاطر حساسيت پنهان نسبت به شكر و كافئين است . آن‌ها بدون توجه به ترك اين دو ماده‌ى حساسيت‌زا به درمان مىپردازند درصورتىكه اگر قند و چاى را ترك كنند و فقط يك هفته تحمل نمايند ، خودشان متوجه مىشوند كه بيمارى در كار نبوده ، فقط اعتياد يا حساسيت پنهان نسبت به اين دو ماده آن‌ها را بيمار كرده است و ديگر نيازى به دارو و درمان ندارند . با ترك قند و چاى علت بيمارى هم در آنها از بين مىرود . افراد بسيار زيادى را در طى چندين سال مشاهده كرده‌ايم كه دارو و درمان‌هاى مختلف شيميايى و گياهى فراوانى را انجام داده‌اند ، ولى سلامتى خود را به دست نياوردند و همچنان علايم بيمارى را با خود همراه دارند اما به محض ترك قند و چاى ، بيمارى ريشه‌كن شده و سالم گشته‌اند . به‌طور كلى هرگونه محرك پيدا و ناپيدا مىتواند بر روى دستگاه عصبى اثر بگذارد و باعث پيدايش واكنش در اين دستگاه شود كه همين واكنش را حساسيت مىگوييم . مثلا جمع شدن خون در مويرگ‌هاى خونى و تورم آن‌ها باعث ايجاد كهير در پوست و يا ميگرن در مغز مىشود . حساسيت‌ها به‌ويژه حساسيت‌هاى غذايى به گونه‌اى فراگير شده و در ميان مردم گسترش يافته كه بعد از بيمارىهاى عفونى ، به صورت بزرگ‌ترين و مهم‌ترين عامل بيماركننده‌ى مردم درآمده است .